Dit monumentale woonhuis werd in 1822 ontworpen door architect Pieter Huyser als landhuis. Zo’n 20 jaar later werd het onderdeel van de R.K. Kerk en diende het als pastoriewoning. Momenteel is het pand teruggebracht naar zijn oorspronkelijke functie als woning.

Met deze renovatie van dit monumentale pand is de rijke geschiedenis met veel zorg en respect behouden, evenals de Neoclassicistische bouwstijl. Terwijl er tegelijkertijd ruimte is gecreëerd voor hedendaagse woonwensen. Het resultaat is een woonhuis die zijn historische charme heeft behouden, gecombineerd met een verfijnde uitbreiding die met oog voor detail en vakmanschap is ontworpen.

De nieuwe ruimtes, waaronder de zitkamer, eetkamer en keuken, zijn met een subtiele en doordachte benadering toegevoegd. De vorm en indeling sluiten naadloos aan op de bestaande architectuur, zonder de monumentale uitstraling van het pand te verstoren. De keuze om een grote lichtkoepel in het dak te integreren, zorgt voor natuurlijk licht die de interieurs verlicht en de verbinding met buiten versterkt.

In het ontwerp zijn karakteristieke elementen met zorg geïntegreerd. Zo zijn aan weerszijde van het pand oorspronkelijke deuren teruggeplaatst in historische detaillering. Ook zijn er oorspronkelijke ornamenten in het stucwerk behouden. Dit voegt een verfijnde sfeer aan de nieuwe delen van het huis toe. Elk element is gekozen met het oog op het behoud van de authenticiteit van het gebouw, terwijl toegevoegde accenten de esthetiek van de ruimte versterken.

Het resultaat is een harmonieuze samenkomst, waarin de geschiedenis van de pastoriewoning niet alleen zichtbaar is, maar ook voelbaar blijft. De uitbreiding biedt een moderne woonervaring, maar heeft tegelijkertijd de charme en het karakter van een stukje lokale geschiedenis weten te behouden. Het is een voorbeeld van hoe architectuur het verleden kan eren en tegelijkertijd ruimte kan maken voor de toekomst.